Artikelindex

 

Kerstmis 2018

Het Kerstfeest spreekt al eeuwen tot de verbeelding. Vele Kerstliederen zijn al heel oud. "Stille nacht, heilige nacht" kan bijna iedereen meezingen. De romantiek van Kerstmis is onontkoombaar aanwezig in " I’m dreaming of a white Christmas". Als kind beleefde ik Kerstmis als een droom: in de donkere dagen kaarslicht in plaats van elektrisch licht. Als je je ogen bijna sloot, werden alle vlammetjes sterren, die je kon laten draaien door je hoofd te bewegen. De warmte binnen kwam helemaal tot zijn recht als het buiten koud was of als er sneeuw lag. Er kwam altijd iets lekkers op tafel. Bij ons was er krentenbrood. Met Kerst voelde ik een kleed van geborgenheid over me heen. In de stal was het welbehagen van de kerstnacht zichtbaar bij de koeien die vredig liggend hun warme adem in wolkjes lieten opstijgen.

Het heel menselijke verlangen naar geborgenheid maakt Kerstmis nog steeds tot het belangrijkste feest van het jaar. Een feest dat mensen even anders maakt. Geborgen, veilig, tevreden, samen zijn en vrede hebben met de dingen. We willen het zo graag.

We willen dat het helemaal klopt en juist daar zit ‘m de kneep. Er knaagt iets, "het schuurt" zeggen we tegenwoordig. Dat is de reden dat we met Kerst ook spreken over vrede in de wereld, over armoede en honger, vluchtelingen en over eenzaamheid van mensen die we kennen. We geven royaal aan goede doelen omdat we heel goed beseffen dat de Kerstboodschap voor iedereen bestemd is.

De kerstboodschap is de beschrijving van een ideaal. Met Kerst vieren wij dat we dat ideaal nog steeds omarmen en we nemen even rust om dat weer af te stoffen. Het is niet alleen een ideaal van christenen. Overal in de wereld waar enige ‘beschaving’ is, leeft dit ideaal dat er toe leidt dat zelfs een oorlog een dag of wat wordt opgeschort. Het is misschien de beste aanwijzing dat er toch zo iets als een God bestaat. Overigens geldt dat net zo goed voor de duivel; een andere verklaring voor terrorisme is er immers niet als vooral onschuldige mensen het slachtoffer zijn?

Kerstmis is het feest dat mensen even anders maakt. Het is ‘doodzonde’ dat de marketing van de commercie zich het kerstfeest heeft toegeëigend met geen ander doel dan grotere omzet en winst. Wij worden bedwelmd, verleid en op ons andere -minder goede- been gezet, zodat we maar even anders zijn en blijven zitten met een ‘leeg’ gevoel.

Kerstmis is het feest dat mensen minstens even anders maakt.

Met Kerst zoeken we de ster die richting geeft. We worden als het goed is engelen, want die bestaan tenminste voor langere tijd.

We wensen elkaar een echt mooi Kerstfeest toe, waarbij we alle symbolen proberen goed te verstaan.

JvdB


Het licht van Kerstmis

 

Het pril geluid vanuit schamele verblijven

droeg, zegt men, ver genoeg die nacht

om herders in het veld hun schapen te doen drijven

naar waar het kind ter wereld was gebracht.

 

Drie koningen, hun blik in ruimten niet te meten,

volgden een ster, hun kennis schoot te kort:

ze kwamen bij het kind, klein als hun eigen weten,

en aarzelden: "Wat als het groter wordt?"

 

Het kind ging lopen, praten, en de woorden

bleken voor iedere tijd, kostbaar en waar,

een inspiratiebron voor velen die ze hoorden.

 

Voor wijzen zond de nieuwe ster die gloorde

ver van hun horizon en onberekenbaar,

een simpel kort bericht: ‘Bemin elkaar’.

 

Tijs Dorenbosch

 


Zondag 23 december

Een uitnodiging voor alle kinderen en iedereen

Op zondagmorgen 23 december om 10.00 uur is er in onze Lambertuskerk een Kerstviering voor kinderen én voor iedereen! We nodigen jullie uit om samen met je ouders, oma’s en opa’s Kerstmis te komen vieren.

Rond de grote kerststal in de buurt van alle beelden van herders, schapen, de os en de ezel en natuurlijk Maria en Jozef met het kindje Jezus, vertelt Marianne van Oosterom een verhaal over de os.

Natuurlijk zingen we liedjes die op de gitaar begeleid worden door Ed Tichelaar en soms speelt onze organist Ton Keijzers ook op het grote orgel mee. We hopen dat je komt en we willen je vragen of je dan een tekening van een gekleurde kerstster aan een touwtje meebrengt. Het zou mooi zijn wanneer je op die ster een kerstwens schrijft.

Als je al een beetje in de stemming wil komen, kun je misschien een paar liedjes die we dan zingen thuis oefenen:

Klink, klokje, klingeling

Sjok, sjok, sjok liep het ezeltje

De herdertjes lagen bij nachte

Stille Nacht

We hopen dat je komt, neem gerust iedereen mee en natuurlijk ook de ster!

Deirdre, Marianne en Herman

 

Maandag 24 december

Kerstavondviering 19.00 uur

Op Kerstavond 24 december om 19.00 uur zingt ons Gelegenheidskoorde liederen die passen bij de viering van Kerstmis.

Dirigent: Joost Angenent

Organist: Ton Keijzers

Het koor begint al een kwartier eerder met het zingen van kerstliederen. De Kerstcollecte in deze viering wordt besteed aan onze Adventsactie voor het project van de onlangs overleden pater Martien Konings uit Mill.

Terwijl de wereld om ons heen ons overlaadt met allerlei tips en oproepen rond het Kerstfeest en het Nieuwe Jaar, zijn koren, kosters en kerststalopbouwers volop bezig om het mooie feest van Kerstmis voor te bereiden in onze kerken. In de liturgieviering op Kerstavond komt uiteindelijk alles en iedereen ‘tezamen onder ’t sterrenblinken, want dan moet het lied weerklinken voor Christus – geboren in Bethlehem’.

Wat intussen is uitgegroeid tot een werelds feest waarin gezelligheid en goede maaltijden centraal staan, kreeg aan het begin van onze jaartelling nauwelijks enige aandacht. De eerste Christenen stonden niet of nauwelijks stil bij Jezus’ geboortedatum en bij de inhoud van die gebeurtenis, laat staan dat er dan gefeest werd. De oude kerk was uitsluitend gezicht op Jezus’ kruisdood en op zijn verrijzenis met Pasen. Theologen, astrologen en andere wetenschappers discussiëren tot op de dag van vandaag over de exacte datum, waarbij vooral de feitelijke gegevens uit het Lucasevangelie met aanwijzingen over vorsten, regeringen en bijzondere gebeurtenissen een belangrijke rol spelen. De viering van Kerstmis werd pas in het begin van de elfde eeuw gemeengoed. Het woord ‘Kerstmis’ in onze taal komt voor het eerst in 1038 voor.

Liturgisch en kerkelijk bestonden veel gebruiken rond Kerstmis. De ouderen onder ons herinneren zich in dat verband waarschijnlijk niet alleen volle kerken, maar ook verschillende vieringen: de nachtmis, de dageraad / herdersmis en de dagmis. Veel priesters lazen in die tijd de drie missen achter elkaar. Tegenwoordig komen veel geloofsgemeenschappen samen op Kerstavond en vieren zo Kerstmis – de zending van Christus – met gebed, overweging en zang.

Bijzonder is het dit jaar dat we voorafgaand aan Kerstmis met de kinderen van onze Geloofsgemeenschap de 4e zondag van de advent vieren op zondagmorgen 23 december om 10.00 uur. We hopen dat ook veel anderen die viering komen meemaken. Wie herinnert zich niet de kerkdiensten die je als kind meemaakte in jouw eigen kerk en welke indruk dat maakte?

 

Zondag 30 december

Oudejaarsviering

Dit jaar vindt de Oudejaarsviering in onze kerk niet plaats op 31 december ’s avonds maar op zondagmorgen 30 december om 10.00 uur. We sluiten het jaar 2018 af met inbreng van Freya Angenent die gedachten en ervaringen zal delen, die zij tijdens haar pelgrimstocht naar Santiago de Compostella heeft opgedaan. Het thema "Onderweg" past mooi bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar. Heel logisch is het dat we daarna voor het laatst dit jaar samen koffie drinken in De Burcht. Het zou mooi zijn wanneer veel Lindenaren en anderen die betrokken zijn bij onze Geloofsgemeenschap daarbij aanwezig zijn!

U bent allemaal ‘wellekome’!

HvR

 

 

"Onderweg"


 Advents/Kerstactie 2018

Voor gehandicapten in de Congo.

Centrum Simama in het Congolese Kisangani is de afgelopen maanden meer dan ooit voor mij gaan leven. In aansluiting op de keuze van het Lindens kerkbestuur voor het levensproject van de Millse pater Martien Konings, heb ik verschillende contacten gelegd. Het meeste contact had ik per mail met een oud-medestudent uit mijn seminarietijd, die als gepensioneerd fysiotherapeut vrijwillig in Centrum Simama werkt.

Van hem hoorde ik, dat het centrum ondanks het overlijden van de stichter, pater Martien, nog altijd uitstekend functioneert. Hij schreef mij echter ook, dat dit initiatief het zonder extra steun uit Nederland niet kan redden. De staatssteun is miniem en daarbij is de politieke situatie momenteel instabiel. Via de 93 jarige zus van pater Martien, mevrouw Jo Konings – oud in jaren, maar helder van geest – hoorde ik, dat de Millse Missievrienden, onder leiding van dhr. Ermers, via de kledingactie, nog altijd in staat zijn geregeld geld over te maken naar het centrum.

Met dhr. Ermers heb ik contact gelegd om te zien, of onze actie gecombineerd kan worden met de Millse activiteiten. Hoewel hij de actie van de Lambertusgemeenschap van harte toejuicht, wil de Millse stichting toch onafhankelijk van ons het centrum sponsoren. Wel hoorde ik van hem, dat hun gelden altijd voor de volle honderd procent worden overgemaakt via de missieprocuur van de Priesters van het Heilig Hart, de congregatie waartoe pater Martien behoorde. Van deze service mag ook Linden gebruik maken, zodat er van de opbrengst van onze Kerstactie geen cent aan de spreekwoordelijke strijkstok zal blijven hangen.

Jan Broeders

Een update van de kerstactie 2017 voor Roemenië .

In de vele jaren, dat ik als vrijwilliger secretaris mocht zijn van Stichting Bisschop Bekkers, heb ik ervaren, hoe belangrijk het is bij buitenlandse projecten te kunnen bouwen op een betrouwbaar persoon ter plekke. Voor de zorgboerderij in het Roemeense dorpje Giurcani is dat de Nederlandse Hannah Smit. Zij houdt mij op de hoogte van de ontwikkelingen.

Ruim een maand geleden schreef zij mij:

"De huisjes zijn nu eigenlijk wel klaar, nog 1 badkamertje maar dat is een week werk. De inrichting is er. De bewoners blijken allemaal toch wel begeleiding nodig te hebben. En dat wist ik ook wel. Ik noemde het ook vanaf het begin aanleunwoningen / semi -independent wonen. Hier in Giurcani zijn er drie 3 jongens die het redden met in het totaal 20 uur begeleiding per week. Omdat ik meer en meer kan overlaten aan de Roemeense begeleiders, kan ik in december-januari ook met een gerust hart naar Nederland om daar de contacten met mijn familie en vrienden te onderhouden.

Eind februari ga ik weer. Het is dan lammerentijd, lengende dagen, tijd om de grond te bewerken , om bomen te planten en natuurlijk om mijn contacten met de bewoners en werkers te onderhouden."

Jan Broeders

 

Adventsconcert in kerkje Linden

Adventsconcert Kwint: ‘warm bad’

In onze overvolle Lambertuskerk in Linden hadden de vele aanwezigen er moeite mee om niet mee te zingen of mee te neuriën bij de vele liederen die gespeeld werden tijdens het adventsconcert van Kwint. Het regionale mandoline – ensemble had dan ook geen betere locatie of een beter moment kunnen kiezen dan op zondagmiddag 9 december een concert in het oude kerkje van Linden.

Dankzij een gevarieerd programma vol met kerkelijke en algemene advents- en kerstliederen beleefden de ruim honderd aanwezigen in een sfeervol decor een mooie middag. De Graafse sopraan Debbie Kenyon – Jackson zong bij zes nummers van het programma en gaf het concert een extra dimensie.

De contactgroep van de Lambertuskerk ziet dit concert als een mooi startpunt voor verdere activiteiten in het historische kerkje. Deze activiteiten worden georganiseerd om de functie van de kerk te verbreden en de financiële basis te vergroten. Dankzij de inzet van vele vrijwilligers kon dit concert vlekkeloos verlopen.

Ook de nazit in dorpshuis De Burcht in Linden werd druk bezocht en als heel gezellig ervaren.


Tijdens het Adventsconcert droeg Trees van den Broek het onderstaande gedicht van Ivo de Wijs voor, dat mensen heeft geraakt, zo bleek uit de reacties.

Onderweg

Een man en een vrouw gaan langs de wegen

De lucht is koud, de wind zit tegen

Geen Dickens-sfeer, geen welbehagen

En af en toe hoor je haar vragen

Met zachte stem:

Is het nog ver naar Bethlehem?

 

Ja, 't is nog ver naar Bethlehem

 

Opnieuw een jaar van vluchtelingen

Die schamel langs de wegen gingen

Opnieuw een jaar van oorlogsrampen

Van hongersnoden en van kampen

En requiem.

Is het nog ver naar Bethlehem?

 

Ja, het is nog ver naar Bethlehem

 

Van de verloren Hof van Eden

Naar de onmogelijke vrede

Zo trekt de mens over de wegen

En soms komt hij die ezel tegen

Met haar en hem

Is het nog ver naar Bethlehem?

Ja,

Ja,

 

't Is nog heel ver naar Bethlehem

 

Ivo de Wijs


 

De teerdag van het gilde: een feest voor het hele dorp

Op 17 januari is het de patroonsdag van de Heilige Antonius Abt, ook de beschermheilige van het Antonius en Mariagilde van Linden. Daarom organiseert ons gilde elk jaar op de eerste maandag na 17 januari haar teerdag. Een bijzondere Lindense traditie is dat er op de teerdag krentenbollen worden uitgedeeld aan de gildezusters, welke ze op deze dag kunnen komen afhalen bij het gildehuis.

In vroegere tijden was de teerdag van het gilde een feest voor het hele dorp. Zo blijkt uit de kronieken van Herman Martens. Hij vertelt onder meer over ‘Meester’ Hendrik van Lindert, hoofdonderwijzer van Linden van 1885 tot 1923, die de schooljeugd bij de gildedagen steeds vrijaf gaf.

Het gildenfeest was immers een familiefeest. Bij gildendagen ging de Meester ook op een borreltje al was hij dan niet onder ’t gilde; en ook in de avonduren vertoefde hij tussen de gildebroeders. Hij kon genieten met dit dorpsfeest, hij legde zijn oor te luisteren en vertelde dan enige dagen later op school de een of andere geestige zet die hij in de gelagkamer had opgevangen. Dan was de heer Van Lindert een verteller van formaat en het werd doodstil als ‘de meester’ aan het woord was. Hij leefde mee met het gilde, met het dorp, hij leefde met hart en ziel voor de jeugd van Linden. Bovendien werkte hij, misschien zelfs onbewust, mee tot het in ere houden van de mooie oude gildentradities en dorpsgebruiken.

Ook is er het volgende verslag van een leerling uit die tijd. Het hoge water, waarover in het verslag wordt gesproken, betreft het feit dat Linden en verre omgeving ’s winters in het overstroomgebied lag van de Beerse Overlaat. Het gilde kende toen nog geen vast gildenhuis. Ieder jaar werd er van onderkomen gewisseld. In het ene jaar ‘teerde’ men in café Bloemen (Het Kanon) en het daarop volgend jaar in café Strik.

"Maandag na 17 januari teerde ons gilde. Prompt kregen wij ’s zaterdags van tevoren dan plechtig uit de mond van ons schoolhoofd te horen: "Maandag en dinsdag is er geen school." Op die dagen gingen wij dan ‘bootje varen’ of schaatsenrijden op de bijna eindeloze waterplas. Sint Teunis geeft immers een waterke of winterke. De bewoners van de Drul en de Geest kwamen bij hoog water met hun bootjes naar het gilde en deze werden aan de oever vastgelegd. Prachtig speelgoed voor de jeugd. Op dinsdagmorgen moesten we even naar het gildenhuis komen kijken waar de gildenmeesters met hun vrouwen dan de voorbereidingen troffen voor het maken van de ‘bierpap’. We zagen hoe een grote koperen ketel met een mengsel van bier, water, stroop en suiker gevuld werd met als toevoeging enkele tientallen ‘bestellen’. Dat waren ronde witte broden waarin naast bepaalde kruiden vooral veel anijs verwerkt was. De grote ketel hing aan een ketting boven een knappend vuurtje. Na de middag konden de vrouwen dan een keteltje pap af komen halen, terwijl de mannen omstreeks drie uur, gewapend meet een ronde lepel, in het gildenhuis samenkwamen. De pap werd daar vervolgens in grote schotels opgediend en van daaruit door de mannen naar binnen gelepeld. Ongeveer gelijktijdig arriveerde dan ook de schooljeugd met een lepel in de hand en zij mochten na afloop het restant opeten en de ketel leegschrapen. Uiterst voldaan keerde de jeugd dan weer huiswaarts."

(Uit het boek Linden Groot en Klein, samengesteld door Angeline van der Donk en Antoon Donkers.)

 

Nieuwjaars receptie bij het gilde van Linden

Het Sint Antonius en Maria Gilde Linden houdt op zondag 6 januari 2019 de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie in haar Clublokaal "Het Romeinse Hof" te Linden van 13.00 uur tot 16.00 uur.

Niet alleen de gildeleden maar ook alle inwoners uit Linden en de vrienden van ons gilde uit de omgeving zijn van harte welkom om met onze gildebroeders en gildezusters het glas te heffen op een voorspoedig, een gelukkig maar vooral een gezond 2019.

Bestuur en leden gilde Linden.

 


Lampje

 

in onze boom groen als nooit tevoren brandt één lampje niet

het valt niet op het zit niet van voren eigenlijk niemand die het ziet

het lampje is niet stuk of zo het geeft gewoon geen licht

én wij … wij laten het gebeuren het zit toch niet in het zicht

maar ergens in de nacht als alle andere lichtjes doven

zien wij soms onverwacht en haast niet te geloven

dat ene lichtje stilletjes fonkelen warmer, mooier dan de rest

en weten wij weer dat elk lampje wil schijnen met de kerst

Schrijver, 25 dec. 2002

 

SLAGWERKGROEP

Kerstconcert

Denkt u aan het kerstconcert op zondag 23 december om 12.00 uur in De Burcht met de prijsuitreiking van de loterij

Slagwerkgroep Linden

 

Volgende nummer

Het volgende nummer komt voor carnaval 2019 uit. Berichten of kopij tot uiterlijk 20 februari 2019 sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Wellicht zijn er mensen in Linden die incidenteel of met een bepaalde regelmaat een stukje willen schrijven. Wetenswaardigheden of iets wat indruk heeft gemaakt of een opiniërend stukje over een actuele kwestie. Als dat zo is neem dan contact op met een redactielid.


 

 

Een reisverhaal van Erna Angenent

De Glazen Brug

Onlangs teruggekomen van onze Chinareis ga ik iets vertellen over een van de letterlijk en figuurlijke hoogtepunten van onze reis: de wandeling over de Glazen Hangbrug. Deze bevindt zich in de Zuidelijke provincie Hunan gelegen in de Volksrepubliek China. Om precies te zijn in Zhangjiajie National Forest Park. De brug ligt over een kloof gelegen tussen twee bergen. Het ravijn is 300 meter diep.

Tijdens de voorbereidingen van de reis leek dit een echte uitdaging. Het zou een spectaculaire ervaring worden. Naarmate de dag naderde en het plan werkelijkheid dreigde te worden werd ik onzekerder. Ik heb geen hoogtevrees, maar vroeg me toch wel af of ik dit wel zou durven. Ik had gehoord dat het heel moeilijk was om terug te keren wanneer je er niet overheen zou durven lopen.

In een hele grote hal kochten we de tickets waarbij we onze paspoorten moesten tonen. Je wordt namelijk heel goed in de gaten gehouden in China. De overheid wille precies weten waar je bent. Op veel plekken hangen dan ook camera’s. We mochten alleen een klein tasje meenemen, geen fototoestel, water of etenswaar. We werden naar beneden geleid het ravijn in. 300 Meter steile trappen af de diepte in. We waren onzeker of we wel goed liepen helemaal naar beneden, want de brug bevond zich toch óver het ravijn.

De Chinese tekens op de bordjes konden we niet lezen en niemand sprak Engels. We liepen dus gewoon maar met de meute mee. Het was druk; het is een echt toeristische attractie voor de Chinezen. Beneden in het dal gingen we met een bruggetje over een bergstroompje heen. Daar zagen we plotseling hoog boven ons de hangbrug." Liepen daar nu mensen op?" vroegen wij ons af.

Na heel lang en goed gekeken te hebben leek het of we mieren zagen kruipen. De angst sloeg me om het hart en thuis was ik nog zo stoer. Maar we moesten verder, er was geen weg terug. Dus gewoon weer klimmen, hijgen, rusten en weer door. Steeds maar met de blik omhoog. Opeens stonden we voor een lift. Dat leek het einde van de klimpartij. Toen we daarna buiten kwamen, zagen we de brug nog een heel eind boven ons liggen. We konden nu de twee kammen zien waar de glazenbrug tussen gespannen was. Langs de houten en soms stenen trappen kronkelden we langzaam omhoog. Met de vermoeidheid nam ook mijn spanning toe. Wat als ik er niet over zou durven? Eindelijk arriveerden wij voor de toegang. Uitgeput ging ik op de bank zitten om sloffen over mijn schoenen aan te doen. Dit was verplicht om te voorkomen dat het glas, 5 cm. dik, zou beschadigen. Daar lag de glazen brug voor me. Hij was veel breder dan ik me had voorgesteld. Er was aan twee kanten een bedekt stuk. Je hoefde dus niet over het glas te lopen als je dat niet wilde. Dat gaf moed. De brug was 430 meter lang en 6 meter breed. Er mogen niet meer dan 800 personen tegelijk op de brug zijn, maar zoveel waren er toen niet. Ik zag veel vrolijke en uitgelaten mensen. Ik waagde het om voorzichtig de eerste stappen te zetten. Aan het begin was het ravijn nog niet diep. Ik zag de struiken door het glas heen. De zon scheen prachtig op de zijkanten van de rotswand. Ik raakte steeds meer gefascineerd en van mijn angst was niet veel meer over. Johan was een eindje verderop druk met het maken van foto’s van het prachtige uitzicht op de kloof. In de diepte zag ik door het glas de toppen van de bomen diep onder me. Het deed denken aan een woud, gefilmd vanuit een helikopter. Evenals vele anderen ging ik even later ook op mijn hurken zitten om goed naar beneden te kunnen kijken. Het was dezelfde sensatie als snorkelen, alleen ontbraken hier de vissen en koralen. Er heerste een opgewonden stemming. Een knul stond zelfs juichend op zijn hoofd op het glas. Een enkeling echter liep wat angstig over de bedekte zijkant. Naarmate ik het eind van de brug naderde ging ik langzamer lopen. Ik wilde zo lang mogelijk van dit schouwspel genieten. Wat een ervaring. Maar het meest bijzondere was toch wel dat ik had genoten en niet bang was geweest.

De mens die lijdt dikwijls het meest

Door het lijden wat hij vreest

Doch dat nooit op komt dagen……

 

De redactie wenst u een Kerstfeest toe,
dat u goed doet
en u op het spoor zet van een
gelukkig nieuw jaar


Vieringen in de H. Lambertuskerk Linden.

 

Zondag 23 dec 10.00 uur Zondagviering 4e Advent Herman van Rhee   Samen met de kinderen bereiden we ons voorop het Kerstmis

Maandag 24 dec 19.00 uur Kerstavondviering Frans Smulders.    Op Kerstavond zingt ons Gelegenheidskoor de liederen die passen bij de viering van Kerstmis.

Dirigent: Joost Angenent  Organist: Ton Keijzers

De Kerstcollecte in deze viering wordt besteed aan onze Adventsactie voor het project van de onlangs overleden pater Martien Konings uit Mill (zie verder in dit blad)

Zondag 30 dec 10.00 uur Oudjaarsviering Trees van den Broek. In de viering staan we "Onderweg" stil bij het einde van het jaar en begin van het nieuwe . Na afloop van de viering: Koffie drinken in De Burcht

Zondag 6 jan 10.00 uur Zondagviering Laurens Koole

Zondag 13 jan 10.00uur Zondagviering Toon van Dijk

Zondag 20 jan 10.00 uur Zondagviering (koffie) Herman van Rhee

Zondag 27 jan 10.00 uur Zondagviering Mien Heijnen

Zondag 3 febr 10.00 uur Zondagviering Trees vd Broek

Zondag 10 febr 09.30 uur Zondagviering Theo Lamers

Zondag 17 febr 10.00 uur Zondagviering (koffie) Laurens Koole

Zondag 24 febr 10.00 uur Zondagviering Frans Smulders

Zondag 3 maart ------ Geen zondagviering i.v.m. Carnaval

Woensd 6 maart 19.00 uur Aswoensdagviering Trees van den Broek

Voor overige kerkdiensten in onze parochie zie: www.martinuscuijk.nl of parochieblad De Mantel

 

 

 


Login

Nu nog inschrijven voor het lage tarief

LAATSTE NIEUWS LAATSTE NIEUWS

Op 16 Maart is de aanleg begonnen.

Het is nu nog steeds mogelijk om tegen het lage tarief in te schrijven bij LVCnet voor supersnel internet en TV bij u in huis.

Spreek mij aan (als er u iets onduidelijk is). Ik ben er voor U.

Of kijk op de website van LVCNet.

Linden scoort heel hoog met inschrijvingen!

Maar we zitten nog niet op 100%

Dus....wat let u?

Han Maassen