Artikelindex


Het einde der tijden?

Voor Allerzielen komt er altijd een nieuw nummer van Rond De Lindense Toren uit. Het is immers de dag waarop we onze gestorvenen gedenken en stil staan bij de betekenis die ze voor ons hadden en nog hebben. Ze leven voort zolang wij ze herinneren.

Net zo belangrijk is het om onze eigen eindigheid onder ogen te zien. Het zal misschien melancholie oproepen maar het is ook een gelegenheid om weer de goede ordening aan te brengen: wat kan ik betekenen, waaraan heb ik te weinig aandacht besteed en wat vind ik belangrijk om te doen.

We worden gemiddeld wel ouder dan vorige generaties maar de eindigheid van ons leven staat vast. Zelfs kun je je afvragen of er geen eind komt aan alle leven op de aarde. In de bijbel wordt regelmatig gesproken over het einde der tijden maar de hete zomer en de warme oktobermaand maakten dat wel begrip ineens een stuk actueler. Het klimaatprobleem zou wel eens kunnen leiden tot rampen van een onvoorstelbare omvang waardoor diersoorten en het mensdom met uitsterven worden bedreigd. We kennen allemaal het verhaal van de zondvloed dat vermoedelijk ook ontstaan is door een heel grote overstroming. De natuur laat zich zo maar niet bedwingen. De ark van Noach is natuurlijk geen realistische uitweg maar wel een hoopgevend beeld. Misschien komt er toch weer, zij het voorzichtig en op veel kleinere schaal, opnieuw leven. Maar echt rekening houden met zo’n einde der tijden doen we niet. En hoe zit het met het laatste oordeel? In de menselijke behoefte aan rechtvaardigheid voorzag altijd de almachtige God. Hij zou uiteindelijk afrekenen met alle wreedaards, uitbuiters,woekeraars en oorlogszoekers, kortom met iedereen die slecht geleefd had. Ik vermoed dat nog maar weinigen hierin echt geloven. Net zomin als in het einde der tijden, hoewel dit in onze situatie wat riekt naar struisvogelpolitiek die we geloofwaardig proberen te houden met de aanschaf van zonnepanelen, het plaatsen van windmolens en het op termijn sluiten van bijna afgeschreven kolencentrales of het minderen van het eten van vlees.
We zouden lering moeten trekken uit de soap rond de dividendbelasting. Niemand heeft geopperd de meevaller van 1,9 miljard te besteden aan een oplossing van het klimaatprobleem. Dat bedrag wordt weer geïnvesteerd in het bedrijfsleven: ‘ dat is goed voor onze welvaart’. Het gaat mij er niet om de
politiek de zwarte Piet te geven. Het gaat om ons. Onze ambities zijn nog steeds gericht op groei en nog meer welvaart en rijkdom. We staan te weinig stil bij de consequenties, de verdeling van die rijkdom in eigen land en in de wereld. En we denken al helemaal niet aan inleveren. We willen blijven vliegen, we blijven produceren en consumeren, we willen reizen, we willen er warmpjes bij zitten……’want we werken er hard voor’. Als we even in de schoenen gaan staan van de kinderen die nog geboren moeten worden en we stellen ons voor hoe die oordelen over ons, over onze kortzichtigheid, hebzucht en andere ondeugden.... Zal hun behoefte aan rechtvaardigheid dan niet opspelen? God zal het weten…. Maar nu nog is het onze verantwoordelijkheid.

De kerk was in het verleden niet terughoudend met oordelen over menselijke tekortkomingen en dreigde daarbij met hel en verdoemenis. Dat is gelukkig voorbij. We voelen ons wat vrijer maar de remmen lijken ook wel geheel los, zoals in de uitdrukking: Van God los! In de geschiedenis was de functie van religie en kerk belangrijk. Met haar opvattingen over goed en kwaad, vormde zij in belangrijke mate het geweten van mensen. Daarbij is af en toe ook behoorlijk misgekleund en dat wordt meestal breed uitgemeten. Maar van het Christelijke gedachtegoed is nog heel veel te herkennen. Denk alleen maar aan de zorg en sociale voorzieningen, een baken van solidariteit. Maar onze RK kerk vervult die functie op dit moment niet echt meer. Bisschop Muskens was in Nederland de laatste die maatschappelijke betrokkenheid concreet vertaalde en daarmee richting gaf. Dat is overigens ook het gevolg van het ‘gebrek aan belangstelling’ van de media en het verlies van ‘gezag’.

De kerk, en nu bedoel ik allen die de christelijke beginselen waardevol vinden, zou de gewetensvorming van mensen moeten ondersteunen door het goede en het kwade bespreekbaar te maken, en door te pleiten voor broodnodige eigentijdse idealen, door het goede voorbeeld te geven en zonodig op de rem te drukken. Een betere leefbare wereld komt er alleen door het toedoen van goede mensen.

JvdB


Liturgie in onze Geloofsgemeenschap

De liturgische periode die nu begint met Allerheiligen en Allerzielen is alweer de laatste in dit kerkelijk jaar. Tot het begin van de Advent hebben we nog een maand te gaan. Op zondag 2 december vieren we de 1e zondag van de Advent en dat is dan meteen het nieuwe jaar voor onze liturgie. We stappen dan over van het B jaar (met de evangelist Marcus) naar het C jaar, het jaar van de evangelist Lucas.
Het laatste tijdvak van het jaar begint dus met de bijzondere dagen Allerheiligen en Allerzielen. In de bijna al ons omringende landen zijn die dagen ook ‘vrije dagen’. Wij vieren op vrijdag 2 november ’s avonds om 19.00 uur Allerzielen in onze kerk. In die viering herdenken we ‘onze lieve doden’ en we bezoeken ons kerkhof, als het weer dat tenminste toelaat. De kerkhofploeg zal er beslist op toe zien dat alles goed verzorgd is en ons Gilde zal op die avond de graflichtjes laten branden.
In de evangelielezingen van de laatste zondagen van dit kerkelijk jaar komen eigenlijk alle belangrijke thema’s van Jezus’ boodschap langs. Die boodschap werd altijd heel kernachtig weergegeven door onze pastor Piet Vermeeren: Zoek God, houd Jezus Christus voor ogen en denk zelf!

In dit rubriekje in ‘Rond de Lindense Toren’ heb ik de laatste keren aandacht besteed aan diverse zaken die het vieren van de zondagliturgie mogelijk maken. Van schoonmaak, bloemenverzorging tot het maken van de boekjes voor de vieringen zelf. Vandaag wil ik aandacht vragen voor de kosters in onze Geloofsgemeenschap Gerda en Rola. Als zoon van een koster weet ik dat die taak verantwoordelijk is en dat de werkzaamheden met zorg moeten gebeuren. Klok luiden, kaarsen aansteken, benodigdheden voor de viering klaar zetten, het wordt allemaal gedaan. Het is goed en belangrijk dat we die inbreng zien. Dank je wel!

Intussen wordt al volop nagedacht over de Advent en Kerstmis. Uiteraard leest u daarover alles in het volgende nummer van Rond de Lindense Toren. Het koor repeteert, over de liturgie zelf beginnen gedachten te komen en ook voor de Adventsactie is aandacht.

Fijn dat we dit samen kunnen beleven.

HvR


Op de pastorie, een eeuw geleden

De pastorie van Linden, het grootste en tegelijk meest onvindbare huis van Linden, werd rond 1905 gebouwd door de toenmalige pastoor jonkheer Van Rijckevorsel van Kessel. Dat deze pastoor van adel wel wat standing gewend was blijkt uit de omvang van de pastorie, met een luxe verbinding naar de sacristie en naar verluidt een bijpassende wijnkelder…

Het onderstaande verslag van twee pastoorsmeiden geeft een mooie inkijk in het leven op de pastorie en in de maatschappelijke verhoudingen van destijds. Het Rijke Roomsche leven, zullen we maar zeggen, ongekend naar de huidige maatstaven.

Nieuwe pastorie

Vele inwoners van Groot-Linden hebben hand- en spandiensten moeten verrichten voor de bouw van de nieuwe pastorie. Doortje Jacobs en Sien van den Berg hebben een tijdje bij de pastoor de was gedaan.

“In de achterkeuken werd eerst de was gekookt en daarna kwam het wasbord te voorschijn. Na het schrobwerk werd de was vervolgens viermaal gespoeld. Op de zolder van de pastorie, dat was een heel gesleep voordat je daar was, kon de was gedroogd worden. Achter het huis was een grote plak gras en daar werd het wasgoed op de bleek gelegd. Het was er goed op de pastorie. Heel anders dan bij ons thuis. Op de onderverdieping lagen op de vloeren van die heerlijk dikke vloerkleden. Er was een gezelschapsdame (de hofdame genoemd) die de scepter zwaaide over het personeel op de pastorie. Vervolgens had de pastoor twee hulpen in de huishouding voor het koken en poetsen. Het eten was er verrukkelijk. Na het overlijden van de pastoor in 1921 werd er een grote openbare verkoop gehouden die wel drie dagen duurde Er was ontzettend veel volk op afgekomen. Mijn ouders gingen, als er een ‘uutroep’ (openbare verkoop) in Linden was, er altijd naar toe.”


(Uit het boek Linden Groot en Klein, samengesteld door Angeline van der Donk en Antoon Donkers)


Jaarlijkse financiële bijdrage

Voor de 3e keer houdt de contactgroep van de Geloofsgemeenschap Linden de jaarlijkse actie om onze historische Lambertuskerk open te houden en daarmee de Geloofsgemeenschap Linden verbonden met deze kerk te steunen. Van de kerken in onze grote parochie zijn die van Vianen en Cuijk-Noord inmiddels gesloten en die van Beers is onder voorvoorbehoud verkocht. Het zijn grotere en dus “duurdere” kerken. Wat de sluiting zal betekenen voor de betreffende geloofsgemeenschappen op termijn is nog niet te overzien.
De geloofsgemeenschap Linden verkeert in de gelukkige positie dat zij nog een heel actieve en gedreven groep mensen heeft die meer wil dan alleen de kerk open houden. Zij verzorgen voor een groot deel zelf het pastoraat zoals de diensten en het blad Rond De Lindense Toren. Dat wordt nog steeds gewaardeerd getuige de eerder toenemende dan afnemende bezoekersaantallen, de doorgaans heel positieve reacties en de financiële bijdragen. Een rijkdom om op waarde te schatten en van een belang dat verder gaat dan alleen voor Linden.


Zoals bekend past deze actie in het convenant tussen de contactgroep en het parochiebestuur. De kerk blijft in elk geval open tot en met 2021 en met uw financiële bijdragen wordt een spaarpot gevuld, waarmee de kerk na 2021 open kan blijven zolang dat financieel kan. Het convenant geeft ons een aantal jaren de gelegenheid aan te tonen dat de geloofsgemeenschap Linden voldoende draagvlak heeft, ook financieel, om met ons kerkgebouw door te kunnen.

Op dit moment zit er nagenoeg € 16.000,- in deze spaarpot, een bedrag dat ongeveer overeenkomt met onze verwachting. Met het doorberekenen van de huidige bijdragen kunnen we dus nog minstens 5 jaar extra verder. We zijn enorm dankbaar voor deze steun.

Wij willen het kerkgebouw voor onze gemeenschap behouden, niet alleen voor kerkelijke activiteiten maar ook voor andere activiteiten. We denken daarbij aan culturele activiteiten, zoals muziekuitvoeringen. Daarom is het ontzettend belangrijk dat het kerkje van Linden zoveel mogelijk ‘vrienden’ krijgt die zich verbonden voelen met dit historische monument. Ook al voelt u zich niet verbonden met de kerkelijke activiteiten maar draagt u
het kerkje wel een warm hart toe, uw (financiële) steun is meer dan welkom! Met hulp van uw financiële steun kunnen wij onze kerk langer open houden en de organisatie van activiteiten in de kerk bekostigen. We kunnen daarbij gebruik maken van de Louisastichting.

Wij vragen de ons bekende gulle gevers hun bijdrage te continueren en alle anderen onze vraag om serieus te overwegen vriend van de Lambertuskerk te worden. Wij rekenen op u.

De contactgroep Linden.
Het bestuur van de Louisastichting.


Uit de krant

Lef

Enige tijdgeleden las ik een column van Nico de Fijter in het dagblad Trouw. Ik werd er warm van. Hij raakt daarin precies de kern van wat wij bedoelden toen wij dominee Margrietha Reinders uit Amsterdam op maandagavond 20 november 2017 uitnodigden bij ons in Linden. Een kerkpionier die het aandurft om grenzen te verleggen. Iets nieuws durft beginnen. De tijd wil begrijpen. In het TV programma “De Verwondering” komen vaker kerkpioniers voorbij met hun verhaal.

Het is, denk ik, goed dat onze parochie – en wijzelf in Linden ook – in die spiegel durven kijken. Laten we daar het beleid van onze eigen Lindense Geloofsgemeenschap, onze Martinus parochie en ons bisdom naast leggen! Ik wil u daarom onderstaande Column van Nico de Fijter niet onthouden.

Herman van Rhee



Een enorme zak geld pompen in een marginaliserende kerk.
Is dat naïef, of juist moedig?


Dat kan toch haast niet met elkaar te verenigen zijn.

Eén: de Church of England, de grootste kerk van het Verenigd Koninkrijk, kampt met een al decennialang teruglopende kerkgang waarvan het einde nog lang niet in zicht is.
Twee: de Church of England kondigde vorige week aan dat er de komende jaren 35 miljoen euro voor wordt uitgetrokken om meer dan honderd nieuwe kerken uit de grond te stampen.

Een enorme zak met geld pompen in een marginaliserende kerk. Wat is dat voor gekkigheid? Een gemiddelde zondagse kerkdienst in de Church of England trekt nog geen vijftig bezoekers. In zo'n 4000 Britse plattelandskerken komt het ledental niet boven de vijftien. Van elke duizend Britten zitten er een stuk of achttien met enige regelmaat in een kerk. En de verwachting is dat dat aantal in de komende jaren verder gaat zakken, naar tien kerkgangers per duizend Britten. Waarbij de gemiddelde leeftijd van dat kleine groepje overblijvers ook nog eens flink stijgt.

En daar dan 35 miljoen tegenaan gooien. Getuigt dat niet van een enorme naïviteit? Of is het juist moedig? "De Church of England is er om het goede nieuws van Jezus te delen, door onze woorden en onze daden", zei Justin Welby, aartsbisschop van Canterbury en geestelijk leider van de kerk, bij de presentatie van de plannen. Mooi statement. Liever een gelovige kerk die met enige bravoure tegen de stroom in, handelend vanuit een diepe overtuiging, op een creatieve manier zoekt er het beste van te maken, dan een kerk die lijdzaam toeziet tot de laatste kerkganger het licht uitdoet.

En weet u? Dat zou nog weleens kunnen gaan werken ook.

Kerkkroeg
Dat heeft alles te maken met de vorm waar die meer dan honderd nieuwe kerken in gegoten gaan worden: geen traditionele geloofsgemeenschappen, maar allerlei experimentele vormen van kerk-zijn. Een kerkkroeg, een kerk voor 40minners, een kinderkerk, en meer van dat soort nieuwe vormen.

Bovendien moeten al die nieuwe geloofsgroepen nadrukkelijk onderdeel uitmaken van de lokale gemeenschap: geen clubje aan de zijlijn, maar deel uitmaken van stad of dorp. Niet zelden zal daarbij de samenwerking worden gezocht met migrantenkerken: die nieuwe gemeenschappen, meestal van evangelische signatuur, zijn een stuk vitaler dan de traditionele gemeenschappen van de Church of England.

Het optreden van de charismatische Amerikaanse prediker Michael Curry bij het koninklijk huwelijk van prins Harry en MeghanMarkle zal die samenwerking een fikse impuls geven. Tijdens Curry's preek - een Martin-Luther-King-achtig betoog - zag iedereen: hier gebeurt iets bijzonders. Oude, vertrouwde vormen, die hand in hand gaan met nieuwe bevlogenheid.

Het miljoenenproject van de Church of England is onderdeel van een groot vernieuwingsprogramma dat de kerk een paar jaar geleden in gang heeft gezet. Dat programma is niet bedoeld om de kerk te repareren, maar om haar te transformeren.

Pioniersplekken
Het doet denken aan de zogenoemde pioniersplekken die onder de vlag van de Protestantse Kerk in Nederland de afgelopen jaren als paddenstoelen uit de grond zijn geschoten. Verspreid over het land zijn er intussen een paar honderd van die nieuwe plekken waar de kerk in heel andere vormen gegoten wordt. De een succesvoller dan de ander, maar allemaal meedeinend op het nog kleine, maar langzaam groeiende golfje van nieuw elan dat door het Nederlandse kerklandschap rolt.


Of dat onderaan de streep écht wat gaat opleveren - in de zin van: een einde aan de krimp, of zelfs wat groei - is zeer de vraag. Maar dat nieuwe elan is vele malen verfrissender en inspirerender dan het vechten tegen de bierkaai dat de kerken - zowel hier als in Engeland - zolang getekend heeft.

Of het nou naïef is of moedig, die nieuwe houding getuigt in ieder geval van geloof.

Nico de Fijter, chef Religie & Filosofie van Trouw


Adventsconcert Mandoline Ensemble Cuijk

Op zondagmiddag 9 december a.s., aanvang 15.00 uur, zal het Mandoline Ensemble uit Cuijk een concert verzorgen in de H. Lambertuskerk te Linden. Het programma zal in het teken staan van de Advent. Nadere informatie over dit concert volgt nog in dit blad en overige media.


Wie wil meezingen met Kerstmis?

Ons gelegenheidskoor onder leiding van Joost Angenent gaat zich voorbereiden op de Kerstavondviering in de H. Lambertuskerk op 24 december a.s. Naast de liederen voor de Kerstviering worden er traditiegetrouw ook een aantal (internationale) kerstliederen ten gehore gebracht.
Het koor bestaat inmiddels uit een geoefende groep leden, maar versterking is altijd welkom. De repetities thuis bij Joost en Marie-José zijn altijd plezierig en starten medio november.
Heeft u interesse om mee te zingen? Dan kunt u zich aanmelden bij de dirigent: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.


Collecte Wereldmissiemaand

In de viering van zondag 22 oktober jl. werd stilgestaan bij de Wereldmissiemaand 2018, welke in het teken staat van Ethiopië. De collecte tijdens de viering was bestemd voor het missiewerk in dat land en bracht € 112,90 op. Hartelijk dank aan allen die hieraan hebben bijgedragen.


Volgende nummer
Het volgende nummer komt voor de eerste zondag van de adventstijd uit. Berichten of kopij tot uiterlijk 21 november 2018 sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Wellicht zijn er mensen in Linden die incidenteel of met een bepaalde regelmaat een stukje willen schrijven. Wetenswaardigheden of iets wat indruk heeft gemaakt of een opiniërend stukje over een actuele kwestie. Als dat zo is neem dan contact op met een redactielid.


Om even bij stil te staan

Met Allerzielen gedenken we dierbare overledenen. Dat roept herinneringen op en dan is verdriet dichtbij. De Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer, die omkwam in een Duits concentratiekamp, vlak voor de bevrijding in 1945 schreef een troostrijke brief toen hij het einde voelde naderen.

Als je van iemand houdt
en je bent door de dood van elkaar gescheiden,
dan is er op de wereld niets en niemand,
die de leegte van de afwezigheid kan vullen.
Probeer het maar niet, want het zal je nooit lukken.
Aanvaard liever het gemis dat je is overkomen.
Dat klinkt hard, maar het is ook een grote troost,
want zolang de leegte werkelijk leeg blijft,
blijf je daardoor met elkaar verbonden.

Zeg niet: “God zal de leegte vullen”,
want - geloof me - dat doet Hij niet.
Integendeel: Hij houdt de leegte leeg
en helpt ons om zo de vroegere gemeenschap
met elkaar te bewaren, zij het ook in pijn.
Hoe mooier en rijker de herinneringen,
des te moeilijker is het afscheid.
Maar dankbaarheid zal de pijn der herinnering
veranderen in stille vreugde.

De mooie dingen van vroeger
zijn geen doorn in het vlees,
maar een kostbaar geschenk,
dat je met je mee draagt.
Zorg dat je niet altijd
blijft graven in je herinneringen,
maar doe dat van tijd tot tijd.
Ook een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor,
maar alleen op bijzondere ogenblikken.
Buiten die ogenblikken is het
een verborgen schat, een veilig bezit.
Dus, droog je tranen en huil niet,
als je van me houdt.”


Vieringen in de H. Lambertuskerk Linden t/m 25 november 2018

Zondag 28 okt     10.00 uur   Zondagviering Frans Smulders


Vrijdag 2 nov.     19.00 uur   Allerzielenviering Mien Heijnen

                                              Met – indien mogelijk – bezoek aan het kerkhof

Zondag 4 nov.    10.00 uur    Zondagviering    Herman van Rhee

Zondag 11 nov.  09.30 uur    Zondagviering    Theo Lamers

Zondag 18 nov.  10.00 uur    Zondagviering    Trees v.d. Broek

                                              Na afloop koffie in De Burcht

Zondag 25 nov.  10.00 uur    Zondagviering    Laurens Kooles Smulders

Voor overige kerkdiensten in onze parochie zie: www.martinuscuijk.nl of parochieblad De Mantel


Login

Nu nog inschrijven voor het lage tarief

LAATSTE NIEUWS LAATSTE NIEUWS

Op 16 Maart is de aanleg begonnen.

Het is nu nog steeds mogelijk om tegen het lage tarief in te schrijven bij LVCnet voor supersnel internet en TV bij u in huis.

Spreek mij aan (als er u iets onduidelijk is). Ik ben er voor U.

Of kijk op de website van LVCNet.

Linden scoort heel hoog met inschrijvingen!

Maar we zitten nog niet op 100%

Dus....wat let u?

Han Maassen