Artikelindex

Heiligenverering uit de tijd?

De vakantie met hitte en droogte ligt al weer achter ons. We maken ons weer op voor het Lambertusfeest, de ‘verjaardag’ van onze kerk en geloofsgemeenschap. Vele kerken en (voormalige) parochies, zeker langs de Maas vanaf het Belgische Luik, dragen de naam van H. Lambertus, bisschop van Maastricht en uiteindelijk begraven in Luik.

Het Lambertusfeest is meer traditie dan heiligenverering. De meesten van ons vinden dat ook uit de tijd. Begrijpelijk want dat heeft iets primitiefs en is gebaseerd op vaak ongeloofwaardige legendes. Van de andere kant is het jammer dat de voorbeeldfunctie van heiligen -ook van moderne heiligen- nauwelijks meer wordt geaccepteerd en gewaardeerd.

Naar aanleiding van het overlijden van Kofi Anan las ik een stuk van David van Reybrouck in De Correspondent: Ode aan Kofi Anan. De voormalig secretaris-generaal van de VN was een wijze man met een groot moreel gezag, die tot aan zijn dood leed aan de genocide in Rwanda omdat hij in die kwestie had gefaald. Mensen van zijn kaliber zouden meer als lichtend voorbeeld mogen gelden, als moderne heiligen. Of vergis ik mij en zijn mensen als Bill Gates (Microsoft) en Mark Zuckerberg (Facebook) de moderne heiligen vanwege hun onvoorstelbaar grote vermogen en hun invloed op het dagelijkse leven van de mensheid?

Misschien is het antwoord dat de individualisering ver is doorgeschoten en dat we steeds vaker alleen nog onze eigen autoriteit en norm accepteren. We zoeken de oplossing in of bij onszelf vanuit het geloof dat wijzelf de sleutel in handen hebben voor een succesvol leven en het bijbehorende geluk. Is dat in wezen niet hovaardig? Want ik denk dat wij onszelf vooral leren kennen door anderen, dat wij onze betekenis ontlenen aan de betekenis, die wij hebben voor anderen en dat wij onze wijsheid vooral ontlenen aan de wijsheid en onwijsheid van anderen: denk maar aan ouders, vrienden maar ook aan de wijsheid via geschreven of vertelde verhalen. De sprookjes uit onze kindertijd hadden allemaal een boodschap. Gelukkig blijven de meeste mensen hun leven lang -al of niet gedwongen door de omstandigheden- leren.

In de behoefte aan gemeenschapszin, ergens bijhoren en geaccepteerd worden, herkennen we een tegenstroom tegen het individualisme. Als het goed is biedt een gemeenschap veiligheid en geborgenheid. Je moet immers op elkaar kunnen rekenen. Je luistert naar elkaar en je leert van elkaar, je viert met elkaar, je herdenkt met elkaar. Maar je staat elkaar niet in de weg, en gunt elkaar

ruimte en vrijheid. Te knellende "ongeschreven wetten" leiden vroeg of laat tot verscheurdheid.

Het Lambertusfeest is jaarlijks een moment waarop we even stilstaan en vieren dat we een levende gemeenschap vormen. Het thema van de viering in de kerk "Wie ben ik?" sluit daar mooi op aan.

En we proberen geen ‘gesloten’ gemeenschap te zijn maar een herberg voor iedereen. Iedereen is welkom en we sluiten niet de ogen voor de wereld om ons heen. Dat we in en na de viering de bevrijding, 17 september 1944 en de daarbij in Linden omgekomen Amerikaanse militairen gedenken is daarom een mooie traditie.

Zoals gebruikelijk is er een gezellig vervolg in De Burcht met koffie. Wat erbij geserveerd wordt laat zich raden: Lambertus wordt immers ook wel de appelschudder genoemd.

JvdB


Liturgie in onze kerk

Met een zonnig gevoel kijken we terug op de zomer van 2018. Dat geldt uiteraard voor de uitbundige buiten - warmte van de afgelopen maanden, maar we hebben diezelfde sfeer ook meer dan eens mogen ervaren tijdens de vieringen in onze kerk. Elders in dit blad leest u over de bijzondere 4Daagse morgen in onze kerk en de TV-opnames die daarvan gemaakt zijn voor het programma ‘Het Gevoel van de Vierdaagse’. We zijn er echt een trots op. We zijn ook dankbaar dat twee van onze vaste voorgangers Laurens Koole en Frans Smulders zich die morgen weer presenteerden als echte gastheren van onze Geloofsgemeenschap.

En nu wordt het herfst. September de ‘fruitmaand’ en oktober de ‘wijnmaand’ volgens de oud–Nederlandse kalender. Wat die Fruitmaand betreft,daaraan doen wij in onze Lambertusgeloofsgemeenschap voluit mee. De heilige Lambertus wordt ‘de appelschudder’ genoemd. Op zijn feestdag 17 september begint de appeloogst. We hebben het daar dan over in de liturgie van die dag. De zondag het dichtst bij die 17e september is toch altijd een bijzondere dag. We

denken dan ook de vijf Amerikaanse gesneuvelden die tot 15 maart 1946 op ons kerkhof begraven lagen en die daarna overgebracht zijn naar het Limburgse Margraten.

In het weekend daarvoor, op zondag 9 september , viert ons Sint Antonius en Maria Gilde haar naamdag. Pastoor Theo Lamers zal in de viering van 9.30 uur voorgaan en het koor uit Katwijk komt die morgen in onze kerk zingen. Omdat wij goede gastheren willen zijn, is ook op deze zondag koffie drinken na de kerkdienst in De Burcht.

Het valt gasten, maar ook onze eigen bezoekers uit Linden en omgeving, op dat wij bijna iedere zondag een nieuw boekje maken en uitgeven om de zondagsviering goed mee te kunnen beleven. Voor de voorgangers is dat toch altijd een hele verantwoordelijkheid en ze besteden er altijd veel zorg en aandacht aan. Dankzij Wil Langen, van het parochiesecretariaat, worden de boekjes keurig en op tijd verzorgd. Een compliment en dank waard! Na afloop van de zondagsviering legt iedereen de boekjes netjes terug. Bij dezen de oproep aan iedere bezoeker. Neem het boekje gerust mee naar huis!

De voorgangers van onze Geloofsgemeenschap wensen u inspirerende vieringen toe in de komende weken.

HvR, coördinator Liturgie


Schotse aalmoezenier uit zijn humeur

Het volgende tafereel heeft zich afgespeeld bij de kerk in het najaar van 1944. Pastoor Van Delft was begin dat jaar geïnstalleerd als pastoor van Groot-Linden.

Uit De Noord-Ooster van 9 mei 1950: "Tijdens de voorbereiding tot het grote offensief der geallieerde troepen op Duitsland omstreeks Kerstmis 1944, waren ook te Linden veel militairen aanwezig. Bij die gelegenheid kwam een Schotse veldpredikant op de pastorie en vroeg voor zijn soldaten gebruik te mogen maken van ons kerkje om er een godsdienstoefening te houden. Dit verzoek werd door onze Z.E. Heer Pastoor beleefd en correct geweigerd. Wel werd de predikant door de pastoor binnengenodigd, maar deze zei geen tijd te hebben omdat hij zijn preek moest voorbereiden. De godsdienstoefening werd korte tijd later gehouden in de openlucht tussen de kerk en de pastorie. Het trapje naar de toren deed dienst als preekstoel. Na ’t beëindigen der godsdienstoefening vertrok de dienaar Gods in zijn auto en reed in zijn kwade of zenuwachtige bui over een grote steen, waarbij de wagen beklemd raakte en de benzinetank werd lek gestoten. Enige soldaten hielpen het vehikel weer vlot en ook de benzinetank werd gedicht. Min of meer uit zijn hum vertrok de Schot met grote spoed en werd niet meer gezien.’ (Uit het boek Linden Groot en Klein, samengesteld door Angeline van der Donk en Antoon Donkers)

Zou de grote steen uit het verhaal dezelfde zijn als de steen welke er ligt op de hoek van de kerk richting het torentrapje?


Geboren ca. 638 te Maastricht,  Gestorven 705? Te Luik,  Naamdag 7 september

Lambertus van Maastricht, ook Lambertus van Luik, Lambert, Landebertus of Lambrecht (Maastricht, 638? - Luik, 17 september 705?), was bisschop van Maastricht tussen ca. 670 en het jaar van zijn dood. Hij is een rooms-katholiek heilige en de patroonheilige van de textielarbeiders. Zijn naamdag is 17 september en zijn attribuut is een lans.

Levensbeschrijving en legende

Naar men aanneemt werd Lambertus in 638 te Maastricht geboren, waarschijnlijk als zoon van Apre, heer van Luik en zijn vrouw Herisplende. Lambertus was afkomstig van een adellijke familie die zijn basis had in Maastricht. Hij was een protegé van zijn oom, bisschop Theodardus. Toen Theodardus kort na 669 werd vermoord, bepaalden de raadslieden van de Frankische koning Childerik II dat Lambertus bisschop van Maastricht moest worden. Lambert had banden met Hugobert en Plectrudis, de eerste vrouw van Pepijn van Herstal, de hofmeier (een soort eerste minister en de werkelijke machthebber) van Austrasië, die dit gebied namens de Merovingische koningen van Austrasië bestuurde. Nadat Childerik II in 673 werd vermoord, kwam de factie van Ebroin, de hofmeier van Neustrië, ook in Maastricht aan de macht. Lambertus werd uit zijn ambt gezet en bracht de jaren 674 - 681 in ballingschap door in de door Remaclus in 648 opgerichte Keltisch christelijke abdij van Stavelot. In die periode was Faramundus bisschop van Maastricht. Na de dood van Ebroin in 681 en de daarmee gepaard gaande wijziging in de politieke verhoudingen binnen het Merovingische rijk, kon Lambertus in 681 zijn ambt opnieuw vervullen en keerde hij terug naar zijn bisdom.

In het gezelschap van Willibrord, die in 691 uit Engeland was gekomen, predikte Lambertus het evangelie aan de heidenen in de Kempen en aan de benedenloop van de Maas, in het tegenwoordige Noord-Brabant en Noord-Limburg. In dit gebied zijn daarom kerken aan hem gewijd.

Lambertus' familie (en ook Plectrudis' familie) lieten Dodo, een "domesticus" (rentmeester) van Pepijn van Herstal en vermoedelijk de broer van Pepijn van Herstals tweede vrouw Alpaida vermoorden. Dodo's familieleden, wier machtsbasis zich in de buurt van Luik bevond, namen wraak door op hun beurt Lambertus te vermoorden op zijn landgoed, de Gallo-Romeinse villa van waaruit enige tijd later Luik zou ontstaan. De moord vond uiterlijk plaats in 705 (andere jaren die genoemd worden zijn 696 en 700) in de nacht van 16 op 17 september;

Lambertus was toen 67 jaar. De officiële rooms-katholieke versie ziet Lambertus als een martelaar voor het geloof vanwege zijn verdediging van de huwelijkstrouw, door de verbintenis tussen Pepijn met Alpaida, de broer van Dodo en de moeder van Karel Martel, aan de kaak te stellen.

Meteen daarop werd Lambertus als martelaar vereerd. Hij werd eerst in Maastricht begraven, maar zijn opvolger, Hubertus van Luik, een beschermeling van Pepijn van Herstal en Alpaida, liet, op het moment dat hij zelf ook zijn bisschopszetel van Maastricht naar Luik verplaatste, Lambertus' overblijfselen naar Luik brengen. Een nieuwe bisschopszetel had zijn eigen heilige nodig. Het was ietwat ironisch, maar getuigt misschien ook wel van berouw, dat men voor die rol een voormalige vijand koos.

Nalatenschap:Tot 1794 was de Sint-Lambertuskathedraal de belangrijkste kerk van de stad Luik en de kathedraal van het bisdom Luik. Het centrale plein in Luik heet tot op de dag van vandaag de Place Saint-Lambert. Lambertus' overblijfselen werden naar de Sint-Pauluskathedraal in Luik overgebracht.

In België, Nederland en andere landen is een groot aantal kerken te vinden die zijn naam dragen.


Langzaam Kijken,  Kunstbeschouwing door Harrie Frijns

"Kijken doe je met je ogen, maar zien doe je met je verstand en je gevoel.

Daarom zien wij de dingen ook altijd anders dan een ander en geven kunstenaars de realiteit heel verschillend weer."

Kennis over kunstgeschiedenis is heel boeiend en interessant, maar zij geeft jou geen antwoord op de vraag waarom jij het ene schilderij mooi vindt en het andere lelijk. Daar is een heel ander soort kennis voor nodig. Psychologische kennis over onze waarneming, ons denken, voelen en hun onderlinge samenhang. En dat niet alleen van ons bij het waarnemen van de realiteit,maar vooral ook van de kunstenaar bij het weergeven van diezelfde realiteit. Want in de overeenkomst tussen mijn waarnemen en zijn weergeven,juist daar ligt de schoonheid. Aangezien er nog geen kunstbeschouwingsmethodiek bestond die ook de beleving van mooi en lelijk in haar onderzoek betrekt, heb ik deze jaren geleden zelf ontwikkeld en wil deze dit najaar in de Burcht met geïnteresseerden delen. Een oud cursist heeft eens gezegd: "Een schilderij is als een cadeau. In deze cursus heb ik geleerd hoe ik ze uit moet pakken." Het wordt dus cadeautjes uitpakken in de Burcht en dat doen we vanuit drie verschillende invalshoeken. Als eerste bestuderen wij de drie basisbeeldelementen; kleur, penseelstreek en compositie. Nadat we hen grondig onder de loep genomen hebben, leer je de typische sfeer omschrijven die de schilder in zijn werk gelegd heeft. Het typisch eigene van elke schilder ligt immers in zijn toepassing van de basisbeeldelementen en niet zozeer in zijn onderwerpen. Naast de schoonheid van kleur, compositie en penseelstreek bestaat er ook nog de schoonheid van een bloem, een lijf, een landschap of een karakter. Die schoonheid vangt de kunstenaar met het tweede aspect van zijn vak: de natuurnabootsing. Naar een voorstelling waarin de realiteit perfect is nagebootst kijken wij heel anders dan naar een afbeelding waarin dat niet gebeurt. Hoe dat kijken precies werkt en waarom kunstenaars de realiteit zo verschillend in beeld brengen, wordt nu helder voor je. Bij deze twee invalshoeken ligt het accent op de vraag hoe de schilder de dingen weergeeft. Bij de laatste invalshoek; de verhalende inhoud gaat het vooral om wat de schilder ons te vertellen heeft. En het gaat natuurlijk om de combinatie van beiden zoals dat in het gewone leven ook het geval is: Hoe vertelt iemand wat? Het gaat dus niet alleen om het verhaal ( de kunsthistorische kennis), maar vooral om de toon waarop het verteld wordt. We starten dit najaar met de basisbeeldelementen en afhankelijk van het tempo waarin de groep hier grip op krijgt volgt de rest van het verhaal. Het gaat vooral om het plezier van het samen kijken, zien, beleven en begrijpen.

De cursus wordt gegeven op donderdagavond van 20.00 - 22.00 uur.

De geplande data van dit seizoen zijn: 11, 25 okt. 8, 22 nov. 6, 20 dec. 2018 10, 24 jan. 7, 21 febr. 7, 21 mrt. 4, 18 apr. 2 mei 2019


Het Gevoel van de Vierdaagse 2018

Onder deze titel maakt KRO-NCRV jaarlijks een sfeerverslag van de Nijmeegse Vierdaagse.

Ons dorp glorieerde prominent in de televisie-uitzending van vrijdag 20 juli 2018 (presentator Fons de Poel sprak goedbedoeld over ‘het dorpje Lienden’). Daar was ook alle reden toe. De ontvangst van de wandelaars was als vanouds, de gildebroeders stonden traditiegetrouw paraat bij de welkomstboog. De route was - binnen het thema ‘strand’- sfeervol aangekleed met strandparasols en vele vindingrijke creaties, welke de wandelaars een gewaardeerde afleiding bezorgden. Het warme weer nodigde ook meer uit voor het strand dan voor een zware lichamelijke inspanning, maar gelukkig ging het de meeste wandelaars deze laatste dag goed af. De organisatie verliep gesmeerd, met vereende krachten is het de wandelaars naar de zin gemaakt en is de verenigingskas weer goed gespekt met de verkoop van drank, broodjes en 750 liter soep.

Tijdens de doortocht was ook de kerk opengesteld. Wandelaars konden naar binnen voor een moment van rust en stilte, om de verkoeling op te zoeken of om een kaarsje aan te steken. Zo’n 150 mensen hebben hier gebruik van gemaakt, het zijn er elk jaar meer.

Zoals de mevrouw die voor de 25ste maal meeliep en voor het oog van de Tv-camera bij het aansteken van een kaarsje vertelde dat ze dit jaar niet alleen maar ‘van de vrolijkheid’ was.

Waarmee dus moge blijken dat het openzetten van de kerkdeuren in een behoefte voorziet en een zinvolle bijdrage levert aan het Gevoel van de Vierdaagse.

TK


Jaarvergadering Dorpsraad

Op donderdag 11 oktober aanstaande om 20.00 uur vindt in De Burcht de jaarvergadering van de Dorpsraad plaats. Naast de bekende huishoudelijke zaken komt de meer praktisch ingevulde visie op de toekomst van Linden aan de orde. Iedereen is van harte uitgenodigd om deel te nemen aan de besprekingen. Noteert u dus de datum in uw agenda.

MIVA-collecte

Op 25 en 26 augustus is er landelijk gecollecteerd voor MIVA, de stichting die zich al 80 jaar inzet voor vervoersmiddelen in ontwikkelingslanden.

Dit jaar was Zimbabwe het thema van de MIVA collecte, waar in de armste regio medische zorg niet makkelijk bereikbaar.

De collecte in de dienst van 26 augustus te Linden bracht € 71,45 op. Iedereen die hieraan heeft bijgedragen, hartelijk dank!

Volgende nummer

Het volgende nummer komt voor Palmzondag uit. Berichten of kopij tot uiterlijk 22 oktober 2018 sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Wellicht zijn er mensen in Linden die incidenteel of met een bepaalde regelmaat een stukje willen schrijven. Wetenswaardigheden of iets wat indruk heeft gemaakt of een opiniërend stukje over een actuele kwestie. Als dat zo is neem dan contact op met een redactielid.


Roeping

Bijna een ouderwets woord: roeping. Voor sommigen zal het associaties oproepen met de roeping, die priesterstudenten kennelijk voelden of hoorden.

Ze voelden zich door God geroepen. Maar zoals we weten is roeping een veel ruimer begrip. Er zijn veel mensen voor wie de verpleging, het leraarschap, kunst of techniek een roeping was, waar ze met overtuiging en toewijding gehoor aan gaven. Je hoort het tegenwoordig veel minder en op dit moment beginnen velen zich zorgen te maken over de vraag of er in de naaste toekomst nog wel voldoende mensen in de zorg of techniek werkzaam willen zijn. Er wordt dus wel een beroep op mensen gedaan. De woorden beroep en beroepskeuze zijn verwant met het woord roeping.

Jonge mensen die nu voor de beroepskeuze staan, beginnen denk ik vooral te zoeken bij zichzelf: Wat kan ik? en Wat wil ik? Onze maatschappij is immers gericht op zelfontplooiing. Vragen als: wat heeft de maatschappij nodig, welke idealen heb ik of wat zie ik als mijn opdracht of als mijn bijdrage spelen waarschijnlijk een minder prominente rol. Bovendien spelen (onder)waardering voor beroepen, beloning, status en aanzien tegenwoordig in belangrijke mate mee. Niemand kiest er voor een ‘loser’ te zijn. Deze zaken zijn kenmerken van

onze huidige maatschappij, waarvan wij zelf onderdeel zijn. Het is als het ware een spiegel. Het idealisme beperkt zich tot vrijwilligerswerk zo lijkt het. We willen voor bepaalde soorten werk niet meer behoorlijk betalen, maar we doen dan wel een beroep op vrijwilligers en moedigen vrijwilligerswerk aan. Welke opvattingen schuilen daarachter? Ik kan alleen maar concluderen dat er iets niet helemaal lijkt te kloppen. Maar het feit dat er zoveel vrijwilligers actief zijn is tegelijkertijd een hoopvol teken.

Roeping? De vraag "Waarom voelen mensen zich niet meer geroepen tot….?" lijkt misschien wat ouderwets maar stemt wel tot nadenken.

Het is een menselijke behoefte om van betekenis te zijn. Daar twijfelt niemand aan . Maar welke betekenis is moeite waard, om na te streven. Gaat het alleen om de streling van het ego via aanzien, rijkdom, macht of bewondering of gaat het om de betekenis voor de ander?

JvdB


 

In ons kerkgebouw van eeuwen

Liedtekst, een bewerking van het lied "Suzanne" van Leonard Cohen door Trees vd B.

 

In ons kerkgebouw van eeuwen

mogen wij te samen komen

om te zingen en te bidden

waar de ziel tot rust kan komen.

Want we weten dat er méér is

tussen hemel en de aarde.

Onze wereld vol van leven,

maar we zien soms niet de waarde

van het mooie van de schepping.

Kunnen haar geen liefde geven.

Haasten ons met onze zorgen

alle dagen weer naar morgen,

want je hecht toch aan het leven……..

en je wilt het graag behouden

samen op het levenspad

en je moet God wel vertrouwen

want Hij houdt al jouw gedachten in zijn hand.

 

En Jezus was een visser,

die het water zo vertrouwde,

dat Hij zomaar over zee liep,

omdat Hij had leren houden

van de golven en de branding,

waar in niemand kan verdrinken.

Hij zei: "Als je blijft geloven

kan de zwaarste steen niet zinken".

Maar de hemel ging pas open

toen zijn lichaam was gebroken

en hoe Hij heeft geleden

dat weet alleen die visser aan ‘t kruis.

En je wilt wel met Hem meegaan

samen naar de overkant

en je moet Hem wel vertrouwen

want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand.

 

En Jezus neemt je mee

aan de hand van zijn Vader

je onthoudt waar Hij naar kijkt

als de schittering op het water.

En het zonlicht lijkt wel honing

waaraan kinderen zich tegoed doen

en het grasveld ligt bezaaid

met wat de mensen zoal weg doen.

In de goot liggen de blad’ren

van de eerst nog groene bomen

en de meeuwen in de lucht

lijken net verwaaide dromen,

als Hij je weer de weg wijst……..

En je wilt wel met Hem meegaan

samen naar de overkant

en je moet hem wel vertrouwen

want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand.

 

PS

Dit lied wordt in de zondagviering van 16 september (Lambertusfeest) gezongen door Joost en Marie-Josée Angenent


Vieringen in de H. Lambertuskerk Linden t/m 18 november 2018

Zo 2 sept 10.00 uur Zondagviering Laurens Koole

Zo 9 sept 09.30 uur Zondagviering Theo Lamers

      Ons Sint Antonius en Maria Gilde viert de naamdag bij gelegenheid van Maria Geboorte (8 september).

      Tijdens deze Eucharistieviering zingt het koor van Katwijk. Daarna Koffie in De Burcht

Zo 16 sept 10.00 uur Zondagviering Trees van den Broek

      Onze Geloofsgemeenschap viert vandaag de naamdag van de heilige Lambertus.

      En herdenking daarna op ons kerkhof van de vijf Amerikaanse gesneuvelden in 1944; aansluitend koffie met appelflap in de Burcht

Zo 23 sept 10.00 uur Zondagviering Frans Smulders

Zo 30 sept 10.00 uur Zondagviering Toon van Dijk

Zo 7 okt 10.00 uur Zondagviering Herman van Rhee

Zo 14 okt 09.30 uur Zondagviering Theo Lamers

Zo 21 okt 10.00 uur Zondagviering Laurens Koole, na afloop koffie in De Burcht

Zo 28 okt 10.00 uur Zondagviering Frans Smulders

Vrijdag 2 nov. 19.00 uur Allerzielenviering Mien Heijnen, met – indien mogelijk – bezoek aan het kerkhof

Zo 4 nov. 10.00 uur Zondagviering Herman van Rhee

Zo 11 nov. 09.30 uur Zondagviering Theo Lamers

Zo 18 nov. 10.00 uur Zondagviering Trees v.d. Broek, na afloop koffie in De Burcht

 

Voor overige kerkdiensten in onze parochie zie: www.martinuscuijk.nl of parochieblad De Mantel