Pasen 2016 komt nooit te vroeg?

Kerstmis ligt nog vers in het geheugen en we worden al overvallen door Pasen: dit jaar op de vroegst mogelijke datum. En Carnaval valt nog zeven weken daarvoor. Nu eind januari schrijven we aan het carnavalsnummer. Is dat niet te vroeg?
Kerstmis, Pasen en Pinksteren zijn weliswaar kerkelijke feesten maar de plaatsing in het jaar is niet zo toevallig. Het had vooral te maken met de seizoenen. De seizoenen bepaalden de werkzaamheden en het levensritme van mensen en de kerk speelde daar op in. En met allerlei extra voorschriften bepaalde de kerk nog veel meer voor de meeste mensen. De deugdzaamheid werd er aan afgemeten. Zo was de zondagsrust met kerkbezoek een vrij harde randvoorwaarde. Toch gingen boeren op enig moment ook op zondag hooien en werd voetbal op zondagmiddag normaal. Vanaf die tijd ging het snel veranderen en was het oude vaste weekritme definitief verstoord. Nu heeft ieder zo zijn eigen ritme en bij velen moet dat zo vaak aangepast worden dat het tot een gevoel van drukte leidt. Verschillende kloosterordes hanteren wel een strak dag- en weekritme. De monniken beginnen en eindigen met alle dingen op vaste tijden, ook hun momenten van gebed, koorzang en bezinning. Maar je ziet dat oudere mensen ook vaak een heel vast ritme hanteren. Veel succesvolle mensen zijn qua dag- en weekritme heel gedisciplineerd en nemen ook op vaste tijden afstand.
Discipline is niet echt een populair begrip in onze tijd waarin mateloosheid meer regel dan uitzondering is. We laten ons vaak meedrijven en hebben soms niet in de gaten dat we afdrijven Gelukkig weten de meeste mensen wel bij te sturen maar als je ver uit de koers bent is dat moeilijk.
De vastentijd zet ons “mensen van goede wil” aan tot bezinning en tot bijsturen. Een goede vraag is misschien wel: wie bepaalt ons ritme of wat bepaalt ons ritme. Zijn er voldoende momenten, waarop we kijken of we op koers zijn en hebben we de discipline om bij te sturen? We weten allemaal hoe moeilijk het is om van leefpatroon te veranderen, zeker als het gedurende lange tijd is ingesleten.
Pasen komt dus niet te vroeg want een “vastentijd” , waarin we onszelf met onze eigen discipline confronteren, komt eerder te laat dan te vroeg.
Laten we met carnaval vooral relativeren om daarna een weg te kiezen naar Pasen: HET moment om een vernieuwd leven te beginnen. De vasten is het seizoen voor degelijk periodiek onderhoud.
JvdB