KerkFotoSketcher.jpgPasen 2015

Op zondag 15 maart sprak een van onze voorgangers, Frans Smulders, in zijn overweging over de opvatting van sommige gelovigen dat God zijn eigen zoon bewust zou hebben geofferd als verzoening voor alle zonden in de wereld. Voor sommigen is dat zelfs een onaantastbare geloofswaarheid maar in het nieuwe of oude testament zijn er geen harde aanwijzingen te vinden voor deze ‘waarheid’. En als beeld spreekt het ook niet aan. Welke vader zou zijn kind offeren aan barbaren…? De uitspraak van onze premier “het is beter dat een jihadist sneuvelt dan dat hij terugkeert” zal ouders, die hun kind met lede ogen zagen vertrekken naar Syrië, erg veel pijn hebben gedaan.
Misschien is iedereen wel eens geneigd om er zoiets uit te flappen maar als je goed nadenkt mag je dat mijns inziens nooit zo zeggen. Persoonlijk vond ik het erg teleurstellend dat er nauwelijks reactie kwam. Is onze maatschappij minder medemenselijk geworden, praten we elkaar kritiekloos na of mag je in verkiezingstijd alles zeggen?

Voor christenen is Pasen in wezen het belangrijkste feest van het jaar. Voor mij niet vanwege de verheven geloofswaarheden die in de loop van de geschiedenis door onze kerk zijn geconstrueerd. Nee, Pasen symboliseert nieuw leven, nieuwe hoop ondanks het feit dat er veel leed en onrecht is geschied en ondanks het feit dat we in de fout gingen. We mogen opnieuw beginnen met nieuwe kansen en mogelijkheden.
Jezus zelf is het levende voorbeeld; we zeggen dat hij uit de dood is opgestaan. Hij was onafhankelijk en vrij; hij had de moed om zich te keren tegen onrecht, tegen misbruik van macht, tegen vooroordelen. Hij bracht veel goeds tot stand en onderstreepte zo het beeld van Gods Goedheid. En toch ging het mis….

Zijn dood was de uiterste consequentie van zijn keuzes. Die moeten we toeschrijven aan de onvolkomenheid van het mensdom en niet aan een almachtige God want dat is een vorm van wegkijken of anders gezegd: iemand anders de schuld geven, laten vallen en verder gaan met de illusie dat jou geen blaam treft.
We zijn zelf - maar gelukkig niet alleen - verantwoordelijk voor een nieuw begin met Pasen 2015.

JvdB